Madde 1. Her engelli kişi, aynı ülkede aynı yaştaki öteki bireylerle aynı temel haklara sahiptir.
Madde 2. Engelli bireyler, uygun hekimsel bakım ve fiziksel tedavi ve öğrenim, eğitim, akademik kariyer yapmak, kendi yeteneğine ve potansiyelini geliştirmek ve olabildiğince özürlülüğünün derecesi ne denli ağır olsa da, kendisine rehberlik edilmesi haklarına sahiptir.
Madde 3. Engelli bireyler, ekonomik güvenceye ve uygun yaşam standardına sahip olmak, üretken çalışma yapmak ve iş edinmek haklarına sahiptir.
Madde 4. Engelli kişi, kendi ailesi ya da koruyucu aile ile birlikte yaşamak, toplumsal yaşamın bütün etkinliklerine katılmak ve boş zamanlarını değerlendirmek hakkına sahiptir.
Madde 5. Engelli bireyler kendi kişisel yararı ve refahının, gereksinim duyduğunda, korunmasını dilemek hakkına sahiptir. Hiç bir engelli kişiyi kendisini korumak hizmetinden hiç kimse yoksun bırakamaz.
Madde 6. Engelli birey, sömürülmek, kötü ve aşağılayıcı işlemlerden korunmak hakkına sahiptir. Suçlandığında sorumluluğun derecesine göre ileri sürülen beyanların muhakeme edilmesi hakkına sahiptir.
Madde 7. Kimi engelli bireyler, kendi engelinin ağırlığından ötürü haklarını yeterince korumaya yetkin olmayabilir. Bu hakların bir bölümünün ya da tümünün değiştirilmesi, başkaları için uygun olabilir. Bu hakların değiştirilmesi ya da yadsınmasına ilişkin kötülüklerin her türüne karşı uygun yasal koruyucu önlemler alınmalıdır ve bunlar engelli bireylerin toplumsal yetilerinin gelişmesi alanında uzman olan kişiler aracılığıyla, periyodik denetimler yapılmalı ve yargıya başvurma hakkı korunmalıdır.